Najczęstsze błędy w zgłoszeniu celnym (i jak ich uniknąć)

1. Brak kraju pochodzenia lub pomylenie go z krajem wysyłki

Pochodzenie towaru to kraj, w którym został całkowicie uzyskany lub przeszedł ostatnie istotne przetworzenie. Nie musi to być kraj, z którego jest wysyłany: buty wyprodukowane w Wietnamie i wysłane z magazynu w Chinach nadal mają pochodzenie wietnamskie.

Pochodzenie decyduje o stawkach cła, ewentualnych środkach antydumpingowych i dostępie do preferencji taryfowych. Brak lub błędne pochodzenie to jedna z najczęstszych przyczyn kontroli i korekt.

2. Niespójne wagi

Waga netto (sam towar) nie może przekraczać wagi brutto (towar z opakowaniem). Takie odwrócenie, często wynik kopiowania z listy pakunkowej, jest natychmiast wychwytywane przez systemy kontroli.

• Sprawdź, czy każda pozycja ma wagę netto mniejszą lub równą wadze brutto.
• Porównaj wagę łączną z dokumentem przewozowym.
• Używaj tej samej jednostki (kilogramów) we wszystkich dokumentach.

3. Niepełna wartość lub brak waluty

Przy imporcie do Unii Europejskiej wartość celna obejmuje co do zasady zapłaconą cenę oraz koszty transportu i ubezpieczenia do granicy UE. Incoterm wskazuje, które koszty są już zawarte w cenie z faktury: bez niego zadeklarowana wartość może być zaniżona.

Zerowa wartość, brak waluty lub suma faktury różna od sumy pozycji to sygnały, które powodują żądania dodatkowych dokumentów.

4. Zbyt ogólny opis

„Części zamienne”, „akcesoria”, „towary” czy „próbki” nie pozwalają ani sklasyfikować produktu, ani ocenić ryzyka. Opis powinien wskazywać, czym jest produkt, z czego jest wykonany i do czego służy: „stalowe łożyska kulkowe do maszyn przemysłowych” zamiast „części”.

W przypadku przesyłek objętych ENS (ICS2) nieprecyzyjny opis może nawet zablokować załadunek.

5. Źle sformatowany lub niesprawdzony kod celny

Kod HS ma 6 cyfr wspólnych na całym świecie, unijna Nomenklatura scalona (CN) — 8 cyfr, a kod TARIC — 10 cyfr przy imporcie do UE. Kod w złym formacie zostanie odrzucony; poprawnie sformatowany, ale źle dobrany kod prowadzi do błędnego cła.

Przejmowanie kodu od dostawcy bez weryfikacji jest ryzykowne: odpowiedzialność za klasyfikację spoczywa na importerze.

6. Brak numeru EORI

Każda firma prowadząca import lub eksport w Unii Europejskiej musi mieć numer EORI. Zaczyna się od kodu kraju, po którym następuje numer krajowy. Bez ważnego EORI nie można złożyć zgłoszenia.

7. Brakujące dokumenty

Faktura handlowa, lista pakunkowa i dokument przewozowy to podstawa dokumentacji. Jeśli wnioskujesz o stawkę preferencyjną, dowód pochodzenia jest niezbędny: bez niego stosuje się pełne cło, czasem z mocą wsteczną.

Jak uniknąć tych błędów

Najskuteczniej jest systematycznie sprawdzać dokumenty przed przygotowaniem zgłoszenia, według stałej listy kontrolnej. Dokładnie to robi nasze bezpłatne narzędzie: sprawdza niezbędne pola, spójność i dokumenty, a następnie podaje ocenę i listę działań.